Is het mogelijk dat een vrouw
van twee mannen terzelfder tijd houdt? En dat die twee mannen terzelfder tijd
ook haar twee echtgenoten zijn? Jorge Amado speelt
met de gevoelens van zijn personnages die
zich meer en meer verdiepen tot ze personen worden, net zoals jan met de pet
maar dan in een omgeving zoals het Zuidbraziliaanse woud, vol magie, mytes, lust, volksgeloof en vooroordelen, maar anderzijds ook een omgeving waar waarden als menselijke warmte hoog aangeschreven worden, waarden die zich weerspiegelen in het zuiverste, oprechtste en zeldzaamste gevoel dat liefde heet. Dit gevoel, ook al wordt hez
zo vaak verbasterd en vervalst, is en blijft toch nog altijd de motor van de mensheid. Doña Flor houdt van haar huidige echtgenoot, die haar met respect behandelt en zich aanpast aan haar nieuwe situatie als jonge, mooie vrouw die recent weduwe is geworden, maar in wiens binnenste een vuur brand dat alleen haar allerliefste overleden Badinho kon blussen. Door hem zo vaak voor de geest te brengen en hem op te roepen vanuit het hiernamaals, besluit Badinho, vanuit een ontijdelijke doorgang, dit vuur te blussen en tussen de levenden te verblijven, zelfs ten koste van Doña Flora's nieuw leven.
Meer recencies over de Doña Flor en haar twee echtgenoten