Dit verhaal speelt zich af in de prehistorie. Ten tijde
van de ijstijd was het leven moeilijk.
Een klein meisje raakte gescheiden van haar familie en wordt opgenomen in de
Stam van de Holebeer. Ze vinden haar wanneer ze op zoek
zijn naar een nieuwe grot om in te wonen. Ze nemen haar op alsof ze een van hen is, maar algauw dringt het tot het meisje, Ayla genaamd, door dat ze er anders uitzien. Ze hebben zware voorhoofdsribbels, zijn kort van stuk en praten door middel van gebaren. Ayla is vijf als ze opgenomen wordt en heeft een hoop te leren. Na verloop van tijd raakt de Stam aan haar gewend en valt haar anders zijn niet meer zo op. Haar adoptief moeder leert haar haar geneeskunst, en de zorg voor hun oude vuurplaatsgenoot Creb de tovenaar. Creb leert haar de gebarentaal van de Stam, en de meeste omgangsvormen.
Op een dag hoort ze toevallig de uitleg van een van de jagers aan een jonge knul, over hoe een slinger te gebruiken. Ze weet dat het voor vrouwen verboden is om wapens aan te raken, maar toch oefent ze zichzelf in het gebruik van de slinger. Ze beseft terdege dat ze nooit zal kunnen laten merken dat ze jaagt, dus gebruikt ze haar slinger alleen om roofdieren neer te leggen. Roofdieren zijn de Stam alleen maar tot last en hun vlees wordt niet gegeten. Als het tijd is voor de jaarlijkse mamoetjacht mag Ayla mee om het beest te villen en het vlees te bewerken en sjouwen. Terwijl de mannen op jacht zijn naar de mamoeten worden de vrouwen aangevallen door een hyena, die een klein jochie te pakken krijgt. Ayla jaagt de hyena weg met een steen uit haar slinger, maar nu is haar geheim verraden. De mannen zijn furieus, een vrouw mag op straffe des doods geen wapen aanraken. Eenmaal terug bij de rest van de Stam roepen Creb en het stamhoofd een vergadering onder de mannen op. De leiders besluiten na die vergadering een uitzondering te maken voor dat vreemde meisje die ze hebben opgenomen. Ze laten haar jagen.
Het duurt lang voordat Ayla haar eerste maanbloeding heeft, maar eindelijk wordt ze dan echt een vrouw, ze is geen meisje meer. Broud, de zoon van het stamhoofd heeft altijd de pik op haar gehad en besluit haar regelmatig te gaan verkrachten. Het is zijn recht om haar te gebruiken, dus niemand doet er wat aan. Na een poos raakt Ayla in verwachting en na een lange moeilijke zwangerschap bevalt ze van een jongetje die Durc wordt genoemd. Hij lijkt mismaakt te zijn, en in eerste instantie wil de Stam hem niet accepteren. Ayla pleit voor haar zoon door in te brengen dat zij er ook anders uit ziet, en niet mismaakt is.
Kort na zijn geboorte is het tijd voor de Stam om naar de Stambijeenkomst te gaan. Dan beseft Ayla dat haar moeder te oud is om mee te gaan en ze laat haar bedroefd achter bij de andere ouderen die achterblijven om de grot te bewaken. Op de bijeenkomst aangekomen wordt Ayla nogmaals geconfronteerd met het feit dat ze anders is. Ze wordt slechts geaccepteerd omdat haar stamhoofd de meest gerespecteerde is onder de stamhoofden, en omdat Creb de beste tovenaar onder de tovenaars is. Er worden vele wedstrijden gehouden en bij een van de wedstrijden valt een zwaargewonde die slechts dankzij Ayla's geneeskunst in leven blijft. Er komt een vrouw Ayla bezoeken met een dochter die er net zo 'mismaakt' uitziet als Durc en de beide moeders besluiten dat hun kinderen bij de volgende Stambijeenkomst, over zeven jaar, aan elkaar verbonden zullen worden. Ayla is opgelucht dat haar zoon geaccepteert zal worden en een vrouw zal krijgen. Als de bijeenkomst wordt beeindigt gaat de Stam terug naar huis.
Daar aangekomen blijkt Ayla's moeder zeer ernstig ziek. Ayla probeert nog vanalles maar het mag niet baten, de vrouw sterft. Ayla is ontroostbaar. Dan besluiten de inmiddels oud geworden tovenaar en Stamhoofd dat het tijd is hun opvolgers aan te wijzen. De zoon van het stamhoofd is dus nu de baas over de Stam en nu Ayla niet meer onder de bescherming van de oude tovenaar staat wordt ze verbannen. Als tot Creb doordringt dat zijn gede Ayla dood verklaard is trekt hij zich bedoefd terug in de grot. Op dat moment scheurt een sterke aardbeving het plafond van de grot in tweeen, en Creb sterft onmiddelijk. De Stam is overstuur over dit slechte teken, maar het nieuwe stamhoofd zet door en verklaart Ayla dood.
Hier eindigt deel een van deze beoeiende serie over een vrouw die het zeer zwaar heeft in een tijd waarin het leven altijd al zeer zwaar is. Het is zeer leerzaam en interessant om meer te leren over de verschillende mensen die er in die tijd leefden, en hoe ze precies leefden. De schrijfster maakt gebruik van gevonden objecten om haar verhaal te binden, en de in het boek geplaatste kaarten maken het tot een zeer prettig inleefbaar geheel.
Als persoonlijke noot zou ik er graag nog bij willen vermelden dat dit een zeer mooie serie is en ik zou iedereen willen aanraden het te lezen.
Meer recencies over de De stam van de holebeer