Hoewel het ongewoon is
voor een fictief
boek zoals The Dice Man, gebruikt Rhinehart
zijn eigen naam en het ik-perspectief,
wat het boek een documentaire-autobiografisch ambiance geeft. Althans, dat is de impressie die
hij wenst te geven. Eigenlijk is Rhinehart het pseudoniem
van de schrijver George Cockroft. Rhinehart probeert zijn leven 'willekeuriger' te maken dooralle morele en sociale beslissingen niet zelf te nemen, maar te laten bepalen door het gooien van een
dobbelsteen, wat hij zo ver doordrijft dat hij op een gegeven moment zelf begint te praten over de god van kansen en willekeur. Op een gegeven moment laat Rhinehart de dobbelsteen alle keuzes maken. De keuze voor het avondmaal, met wie hij uitgaat, of hij wel of niet iemand verkracht (wat hij uiteindelijk wel doet) en of hij wel of niet iemand vermoord (wat hij uiteindelijk ook doet). Zijndepsychiater van beroep, begint Rhinehart ook de dobbelsteen te gebruikenals adviesorgaan op zijn patiënten. Hij moedigt hen aan om de dobbelsteen te gebruiken bij het maken van beslissingen (groot en klein), waarmee een enorme dobbelsteen-hype ontstaat. Dit tot groot ongenoegen van de psychiatervereniging.In het boek zijn er zeer humoristische momenten, zoals het verstoren van feesten vanwege zijn contraire gedrag en excentrieke houding, gedicteerd door het toeval. Op een gegeven moment vertelt de dobbelsteen hem dat hij vandaagJezus moet zijn, hetgeen oproer onder zijn vrienden veroorzaakt, die hem voor gek verklaren. En misschien is dat zo, maar voor hetzelfde geld is hij het laatste verstandige mens in Amerika. Rhinehart raakt onconrtoleerbaar verslaafd aan de dobbelsteen, en geeft alle keuzes uit handen. Hij is net een verstokt gokker en ruïneert zijn materiele leven, zijn baan, zijn inkomen etcetera, maar vindt dat gevoel van absolute willekeur bevrijdend. Aan het eind van het boek wordt hij achterna gezeten door de autoriteiten, gelukkiger dan hij ooit was, als messias van de dobbelsteenreligie, oprichter van dobbelsteencentra, die velen bekeerde.Het boek is een scherpe satire over de Amerikaanse obsessie met psychotherapie en religie, in een ultramateriele wereld waarin mensen nauwelijks levensbepalende kansen durven te nemen, laat staan zich overgeven aan puur toeval. Het is een subversief en zeer vermakelijk boek en het is vaak erg aanlokkelijk om zelf met een set dobbelstenen aan de slag te gaan en een paar van Rhineharts dobbeloefeningen uit te proberen, zoals sommige lezers ook daadwerkelijk doen. Dit werk is een tijdloze klassieker.
Meer recencies over de The Dice Man