Dulcie Taylor en haar zus May werden naar een
weeshuis gestuurd toen een tragedie zich in hun familie voordeed. Het
leven in het weeshuis, onder de strenge regels
van de nonnen, was verschrikkelijk.Toen het aanbod op een nieuw leven in een nieuw land, Australie, zich aandeed, hoopte Dulcie te worden geselecteerd. Beide zussen werden geselecteerd en de lange reis naar Australie begon. De reis was redelijk OK en ze dachten dat er een einde zou komen aan hun lijden .... maar de ECHTE Australie was niet zo prachtig als ze dachten. Het australische weeshuis is nog een levensverhaal aan het welkede Taylors het hoofd moesten bieden. Dulcie verliet het australische weeshuis toen ze 16 was om een nieuw leven op te bouwen in een boerderij. Worstelend in haar baan aan de harde handen van haar werkgevers, was haar leven een miserie, naast de strenge en harde omgeving. Ze liep weg en werd gered door een andere boer.Ze kreeg bijna een familie op de tweede boerderij. Ze ontmoette Ross (ook een wees), leefde haar leven, trouwde, ontmoette May, ondertussen nam ze cruciale beslissingen en ging door
met haar leven. Wat betreft May, zij had haar eigen leven die ook niet makkelijker was. Haar overleving is een ander verhaal, aangezien ze met haar mooie uiterlijk en goede personaliteit andere uitdagingen in het leven tegenkwam. Dit verhaal is het waard om gelezen te worden. Ik genoot van de beschrijving van Engeland in de jaren 1940-1950. Pearse is een uitstekend verhaler! Door haar eigen ervaring met het leven in een weeshuis, kan niemand beter de fysieke en emotionele pijn beschrijven die deze wezen moesten doorstaan .... dit was in de .... jaren '40 toen de meeste weeshuizen nog onder de Katholieke kerk vielen. Dit verhaal vindt plaats gedurende het 'Kind Migratie Schema', die geimplementeerd werd om de druk van de naoorlogse huisschaarste voor de Britse oorlogswezen en om de kolonien te bevolken met goed 'blanke migranten'. Meer dan 2,000 Britse wezen werden gestuurd naar Australie, waar ze erachter kwamen dat de beloftes van liefde en geluk loos waren en dat hun levens niet beter waren dan die van slaven, onder de regels van de Zusters van Genade en de Christen Broeders. Het epiloog in dit boek heeft me de ogen geopend, en heeft mij meer onderzoek laten verrichten naar de geschiedenis van dit Migratie Schema. Ik ben blij met de goede afloop die mij heeft tevreden gesteld.
Meer recencies over de Vertrouw me