Als Max Dupayne sterft is
zijn testament zodanig dat het kleine Dupayne
Museum, gericht op de tussenoorlogse periode, alleen kan voortbestaan als al zijn kinderen instemmen
met de huurverlenging. Twee hiervan willen dat, maar een niet en als deze wordt vermoord zijn er meer dan genoeg verdachten tussen het museum personeel en het management. Hier komt politie commandant Adam Dalgliesh in beeld, die toevallig het museum de voorgaande week had bezocht. De misterie elementen in De
moord Kamer zijn redelijk voorspelbaar en soms een beetje opgezet - het heeft delen genoemd De Mensen en De Plek, Het Eerste Slachtoffer, Het Tweede Slachtoffer en Het Derde Slachtoffer. Als het de kracht
van een thriller mist, is het echter nooit saai: de interesse ligt in de karakters, de subthema´s en de achtergronden. De draden binnen het politiekorps - de romantische verwikkelingen van Dalgliesh met een academicus van Oxford, enige klasse frictie tussen Piers en zijn nieuw teamlid Benton-Smith, en de psychologische observaties van Kate Miskin - blijven aan de rand van het verhaal. Het is de brede waaier aan andere karakters die het roman dragen en een van hun geeft het een middelpunt. Het museum zelf, aan de rand van Hampstead Heath, is
ook een fascinerende creatie: James brengt het tot leven met de inhoud, dat ook een kamer inhoudt welke is toegewijd aan bekende moorden en waar de titel vandaan komt, maar ook de operaties en achtergronden en de tussenoorlogse jaren die hiervan het onderwerp zijn. De Moord Kamer is een klassieke moord misterie en van het kaliber van P.D. James.
Meer recencies over de De Moord Kamer