Paula is een vrouw
van achtentwintig, gezond en getrouwd
met Ernesto, intelligent, een goede baan, een prachtig leven. En dan ineens wordt ze getroffen door een aanval van profyrie en ligt ze in coma. Ook haar broer Nicolàs en haar vader Michael lijden aan profyrie, maar bij hen is het nog onder controle gehouden. De eerste vier maanden lag ze in een Madrileens ziekenhuis in Madrid (haar woonplaats), later in de revalidatiekliniek en tenslotte bij Isabel thuis in Californië, waar Isabel met haar tweede man Willie woonde. Z
e
schrijft over haar leven tijdens de lange periode dat haar dochter in coma ligt, zodat ze deze lange brief zou kunnen afgeven als ze terug wakker wordt. In het tweede deel van het boek, wanneer ze beseft dat Paula niet meer wakker wordt, schrijft Isabel alleen voor zichzelf om haar verdriet op die manier te kunnen verwerken. Ze schrijft in de ziekenhuisgangen en wachtzalen. Isabel schrijft over haar jeugd, haar gecompliceerde familieleven, haar jaren in Chili en Libanon tijdens de woelige periode, die op 11 september 1973 met een staatsgreep en de zelfmoord van Salvador Allende (president van Chili) eindigde, haar jaartje in Brussel, de journalistiek, de ballingschap in Venezuela, haar eerste huwelijk met de vader van Paula (Michael), haar mislukte relatie met een Argentijnse minnaar, haar tweede huwelijk in Californië met Willie.
Ze schrijft verder uitgebreid over haar oom Salvador Allende en over het ontstaan van haar romans. Ze schrijft over haar familie, waarin de vrouwen de sterke figuren zijn. (haar grootouders (Tata en Méme), over Clara haar moeder (waarmee ze een zeer intense relatie heeft), Tomas, haar vader, Oom Ramón (de tweede man van haar moeder), haar broer en
zijn vrouw en kinderen, enz.) Haar vader liet het gezin al vroeg in de steek. Haar oom Salvador Allende was een bijzonder man in haar leven. Onder zijn leiding kregen Chileense socialisten de macht in handen. Salvador Allende trachtte het land te hervormen, maar slaagde daar niet in. Een militaire staatsgreep maakte in 1973 een einde aan zijn regering en aan zijn leven. Pinochet nam het over van Salvador Allende. Isabel was een aanhangster van de Unidad Popular, de partij van Salvador Allende. Paula haar hersenactiviteit is nul. Na bijna een jaar sterft ze in de armen van haar moeder op 6 december 1992 in het bijzijn van Nicolàs en zijn vrouw en kinderen, Willie en de moeder van Isabel. ‘Vaarwel, Paula, vrouw. Welkom, Paula, geest.’ schrijft Allende op het einde van haar boek.
Meer recencies over de Paula