''Enig dolfijn geluk zou goed van pas komen,'' zei Beany.
Het is een nat, koud en ellendig Kerstmis. Mevr. Robinson is ziek en zo ook Old Blanket, de geliefde hond van de Robinsons. Als aanwijzing van de dokter neemt dhr. Robinson mevr. Robinson mee
naar een warmer klimaat, waar ze beter kan worden, terwijl hij Beany en Sun Dance, hun twee jongere kinderen, achterlaat in de goede zorg van Mevr. Brogan. Die woont samen
met haar zoon Robin in de andere helft van Porridge Hall, een oud landhuis aan de kust. De tweeling, Ant en Perry, worden naar oudtante Mabel gstuurd. Het lijkt Beany en Sun Dance alsof de dingen niet slechter zouden kunnen zijn.
Sun Dance bereidt zich voor om welke dief dan ook te pakken, die zou proberen hun huis te beroven en Beany gaat op zoek naar een antiek zwaart, met een heft in de vorm van een dolfijn, die naar zeggen geluk brengt en wensen doet uitkomen. In de tussentijd ontdekken Ant en Perry dat hun oudtante niet overeenkomt met wat ze dachten. Ze eet niets anders dan pap en woont met twee grote honden, vier katten en een papegaai.
Voordat de familie Robinson weer bijeen is, heeft elk van hun wonderlijke, soms angstige en veelal zorgelijke avonturen die leidden tot een emotionele, vaak hilarische, maar voornamelijk spannend boek. Dit zusterverhaal bij Hilary McKay''s eerdere
Hond Vrijdag en
De Amber Kat, met diens rijke karakters en grote originaliteit, is een uitstekend werk.
Meer recencies over de Dolfijn geluk