Het gaat om een fietstocht die
ik gemaakt heb
van de stad Paysandu te Uruguay in Zuid Amerika ... tot Montreal in Canada. Ik heb heen en terug in totaal 93.000 km afgelegd. Op een oude fiets, zonder snelheidsschakelingen, 80 kilo bagage ... het waren 20 landen... ze hebben me 8 keer beroofd, 2 keer in Peru, 2 keer in Colombia, 2 in Ecuador, 1 in Costa Rica en
nog eens in Mexico. Ik laat
jullie weten dat ik nog een fietstocht zal gaan maken vanaf juli 2006, vanaf Tijuana in Mexico tot Vancouver in Canada. De landen die ik doorkruist heb, zijn de volgende ... Uruguay, Paraguay, Argentinie, Brazilie, Bolivia, Chile, Peru, Ecuador, Colombia, Venezuela, Panama, Costa Rica, Nicaragua, Honduras, El Salvador, Guatemala, Belice, Mexico, Verenigde Staten, Canada. De manier waarop ik overleefde was door het verkopen van
mijn eigen gedichten en het zingen van mijn eigen liedjes; ook maakte en maak ik nog een heerlijk dessert en ik verkoop deze aan de mensen voor een contributie. Ik had geen tent, dus soms verbleef ik in goedkope onderkomens en soms werd ik door mensen bij hun thuis uitgenodigd. Laat me jullie vertellen dat in sommige van die onderkomens ik mijn kamer heb moeten delen met varkens, kippen en andere beestjes .... anderen hadden
niet eens een toilet, deze moest de gast zelf verzinnen op een of ander plekje. Ik zal jullie nog een aantal avonturen vertellen ..... in Costa Rica had ik plotseling geen remmen meer op de 'Heuvel van de Dood', mijn
fiets ging alsmaar sneller, maar gelukkig kwam ik terecht op een dansvloer waar een verjaardag werd gevierd en omdat de helling weer omhoog ging, kwam de fiets vanzelf tot stilstand, maar niet voordat de omstanders die zich daar bevonden waren omvergereden. Nog een andere ... in Bolivia was het meer Titicaca overstroomd, een van de hoogste in de wereld, het had een beetje gesneeuwd en veel geregend, de wegen daar zijn niet geasfalteerd en van losse aarde, de rivieren en stromen hebben geen bruggen om over te steken, dus moesten ze te voet worden overgestoken... dus aangezien ik geen winterschoenen had, moest ikeen aantal uren opblote voeten fietsen en lopend mijn fiets door ijzige rivieren en stromen duwen, omdat het op die manier beter was dan om sneeuw en koude modder in mijn schoenen te hebben ... ik had vaak een bloedneus door de kou en de uitputting, maar toen ik die dag zelf in Peru aankwam, was de marteling nog niet over, alhoewel er nu asfalt was en ik mijn schoenen kon aandoen, was de nacht heel donker, zonder sterren, zonder voorbijkomende auto's en zonder inwoners, omdat alles was overstroomd, het enige wat boven water lag waren de snelwegen zodat ik plotseling in het water plonste, mezelf er weer uit hees en 5 stappen moest berekenen om het midden van de snelweg te vinden en weer op de fiets kon stappen. Maar dat is niet alles, ik ben ook tegen een aantal koeien opgebotst, omdat ik ze in het donker niet kon zien, ik wist alleen dat ze koeien waren door hun geloei. Goed, er zijn nog vele verhalen, maar dit zijn een paar zodat jullie een idee hebben .... beetje bij beetje zal ik meer toevoegen ..... als jullie foto's willen zien, kunnen jullie op de link clicken die hieronder staat aangegeven.
Meer recencies over de De gek op de fiets