"Geschiedenis van de Mensheid en Gebruik"

Mensheid De Mensheid zijn academische disciplines die studeren de menselijke voorwaarde met methoden die zijn largerly analytische, kritische of speculatieve, als voorname van de hoofdzakelijk empirische benaderingen van de natuurlijke en sociale wetenschappen.
Voorbeelden van de disciplines hadden betrekking op mensheid is oud en moderne talen, literatuur, geschiedenis, phililosophy, godsdienst, visueel en optreden van kunsten (inclusief muziek). Bijkomende onderwerpen soms omvate in de mensheid zijn antropologie, gebiedstudies, communicatie en culturele studies, hoewel deze dikwijls beschouwd worden als sociale wetenschappen. Geleerden die in de mensheid werken soms worden beschreven als "humanisten". Nochtans, beschrijft die termijn ook de filosofische positie van humanisme, die sommige "antihumanist" acholars in het mensheid afgekeurde voorwerpe. De geschiedenis van de Mensheid In het Westen, kan de studie van de mensheid naar oude Griekenland worden nagespoord, als de basis van een brede opvoeding voor burgers. Tijdens Romeinse tijden ontwikkelde het begrip van de zeven liberale kunsten, betrok grammatica, retoriek en logica (de trivium), samen met rekenkunde, geometrie, astronomia en muziek (de quadrivium). Deze onderwerpen vormden het merendeel van middeleeuwse opvoeding, met de klemtoon zijn op de humantiesas vaardigheden of "wegen van het doen". Een belangrijke verandering gebeurde tijdens de renaissance, toen de mensheid beschouwd te worden als onderwerpen gestudeerd te worden in plaats van geoefende, met een overeenkomende verandering weg van de traditionele velden in gebieden zoals literatuur en geschiedenis. In de 20ste eeuw was dit overzicht in bocht uitdaagde door de postmodernist beweging, die zocht de mensheid in meer egalitair termijnen te herdefiniëren die geschikt zijn voor een democratische maatschappij. Hoe zijn de Mensheid Nuttig? Deze denken leidt soms tot resultaten als in belangrijke politieke en godsdienstige systemen of sociale en historische verandering en
voornamelijk in de kunsten. Soms ga zulke denken nergens, en creëert enkel zijn eigen eindeloze cirkels dat critici en denkers voorgoed zullen misschien stellen.
De meeste mensen in enig een mensheidsdiscipline voelen aangenaam praten over de andere mensheidsdisciplines. Na iedereen zij gaat iedereen samen. Geschiedenis, filosofie, de studie van maatschappij en cultuur, godsdienst, de kunsten hangt iedereen van elkaar af en verstrengelt thier begrippen van zichzelf met thier begrippen van elkaar.
Wees voorzichtig, hoewel, indien u een criticus, leraar of artiest in de disciplines ontdekt die proberen te vertellen dat u de andere takken van de mensheidsdisciplines minder belangrijk zijn dan zijn of haar eigen. Die van ons die boeken schrijven zoals dit een, die de mensheid onderricht of die eigenlijk hen soms beoefent worden te kritisch, te intellectueel, te onpraktische over de mensheid. De mensheid zijn niet dode theorieën. Liever zijn zij levend. Zij zijn delen van de ziel van onze menselijke koers. Precies zoals alle delen van een eigen ziel belangrijk zijn, bijgevolg de alle delen van de ziel van onze menselijke koers zijn. De mensheid weerspiegelen de verscheidenheid van mensheid. Niemand disciplineert of veld van de mensheid is van geweldiger of machtiger belang.