Het verhaalt begint
in Harold MacMillan''s Engeland van de jaren 50, in een voorspoedige tijd. Het lijkt wel een sprookje: vier tieners met middelmatige schoolresultaten die heel Liverpool doorkruisen;
te voet,
op de fiets, met de bus of liftend, op zoek naar nieuwe gitaarakkoorden en oude instrumenten, een redelijk drumstel en elke gelegenheid aangrijpend
om een concert te geven. Ze waren vastbesloten om het te gaan maken - George verwoordde het zo: "we hadden gewoon het ongelofelijke gevoel dat
we het wel even zouden gaan doen. Ik weet niet waarom... we waren gewoon brutaal" - en een plaat op te nemen (om met Ringo te spreken "Je zou een moord begaan om op zo''n stuk vinyl terecht te komen en wat geld te verdienen en lol te trappen").
Dat heeft ze bepaald geen windeieren gelegd. Zes jaar later waren ze de meest beroemde en muzikale mannen ter wereld, het beste gekleed, en op goede dagen de meest boeiende mensen die men zich kan herinneren. Het verhaal dat van start ging toen Paul John ontmoette en vriendschap sloot op een tuinfeestje in alledaags Liverpool, en eindigde in persoonlijke afkeer van elkaar in het rijkste deel van Londen,
is zo vergezocht dat het eigenlijk de kracht van een liedje nodig heeft om op elke bladzijde te benadrukken dat het
echt gebeurd is. We hebben het niet gedroomd... hoewel de naam ''Beatles'' wel uit een droom van John kwam, over een man op een brandende cake die hen zei dat Beatles met een A moest worden gespeld. Het is allemaal echt gebeurd. Het fantastische verhaal heeft zich echt afgespeeld, lang geleden, op de Mersey, op de Elbe, bij de Thames en de Hudsonrivier. Fantastisch en geweldig, en bijna veertig jaar later nog steeds eeuwig jong.
Meer samenvattingen over de The Beatles