Er was eens een
koning die een
wijze papegaai had.
Hij gaf altijd wijze ideeën aan de koning in alle kwesties.Op een dagwilde de koning weten of erfruit was dat een persoon onsterfelijk
zou maken. De papegaai wist hiervan en verzekerde de koning dat hij dit hem zeker ooit zou brengen. Na wat tijd, kwamen de ouders van de papegaai en verzochten de koning de papegaai naar hun huis te sturen aangezien
zij al lang uiteen waren. Maar de koning wilde niet toestaan dat de wijze papagaai zou vertrekken totde wijze papegaai de koning overhaalde
met de belofte dat hij spoedig met het fruit van onsterfelijkheid zou terugkeren. Aldus, werd de koning gedwongen om de papegaai met zijn ouders te laten gaan.Er verstreek wat tijden de koning wachtte op de terugkomst van de papegaai. Toen de tijd daar was bracht de wijze papegaai het fruit van onsterfelijkheid van zijn ouders aangezien zij die zelf hadden. De koning voelde zich uiterst gelukkig toen hij de papegaai met het fruit van onsterfelijkheid zag. Hij stelde voor om het fruit in de grond te planten zodat hetzou ontspruitenen dan in een grote boom zou worden die duizenden mensen onsterfelijk zou maken. De papegaai deed als koning hem opdroeg.Na enige tijd beginde boom vruchten te dragen. Toen de boom met vruchten volgroeid was, viel er op een dag een vrucht af en een slang vergiftigde het. De tuinman, die de rijpe vrucht bekeek, bracht het naar de koning. De Minister President van de koning stelde voor dat het eerst door anderen en niet door de koning zou moeten worden geproeft. Het werd dienovereenkomstig gedaan en onmiddellijk stierven de mensen die het aten . De koning koesterde een wrok jegens de papegaai en gaf opdracht hem ter dood te veroordelen. De boodschappers deden zoals de koning bevolen had. In dezelfde stad woonden een familiemet vader, moeder, hun zoon en zijn vrouw. De zoon en zijn vrouw leefden eengelukkig leven,en wierpende oude mensen uit hun huis. De man wilde zelfmoord plegen en ging in het geheimnaar de tuin van de koning. Hij stal één van de vruchten en at de helft van het fruit en gaf de andere helft aan zijn vrouw. Hiermee dacht hij zich verzekerd te hebben van een wisse dood.Zij sliepen die nacht zacht wachtend tot hun dood zou komen. Maar de volgende ochtend, toen zij wakker werden, zagen zij dat zij heel jong waren. Zij gingen naar de koning en vertelden hem dit alles. De koning kreeg spijt dat hij de wijze papegaai gedood had. Aldus verloor hij een goede boodschapper en een goede vriend ..... de wijze papegaai. Een feit is dat de koning, alhoewel hij heel wat tijd met een wijze papegaai doorbrengt, niet veel wijsheid van hem leert
Meer recencies over de De Wijze Papagaai