Als allochtoon heb ik welgestemd voor het europese parlement, ben wel van Molukse afkomst, en als Molukse Nederlander
ben ik deels geintegreerd, maar als allochtoon heb ik welgestemd voor het europese parlement, ben wel van Molukse afkomst, en als Molukse Nederlander ben ik deels geintegreerd, maar ik participeer wel voor 1000 % in de Nederlandse samenleving.Mijn integratie kan enkel alleen slagen wanneer de autochtonen zelf ook open staan voor mijn integratie, volledige integratie kan alleen slagen wanneer autochtonen open staan en allochtonen willen integreren tot de nederlandse maatschappij en tesamen tot een multiculturele samenleving komen.
En aangezien de integratie proces alleen deels is gelukt, de redenen hiervoor is tweedelig, de ene heeft moeite met open staan tot integratie en de ander ontbreekt de wil om te integreren. Aan de ene kant is er angst om hun identiteit te verliezen en aan de andere kant is er de angst om te delen, in beide gevallen denkt men zwakker te worden, terwijl het tegendeel waar is, wanneer je besluit om naar een andere land te gaan, dan is het juist goed dat je een nieuw taal en cultuur aan leert en wanneer je je eigen cultuur en taal deelt met een ander en daarvoor terug leer je dan ook hun taal en cultuur, dan is het in beide gevallen juist een verrijking.
De verhouding tussen mijn volk ,dus de Molukkers en de Nederlander, was destijds van de kolonisator en gekoloniseerde, dus van integratie was er toen geen sprake, integratie kan alleen slagen bij gelijkwaardigheid.
Volgens mij is dat de rode draad in deze problematiek, gelijkwaardigheid in verschillenheid!
Turkije toetreding tot de Europese gemeenschap wordt verhindert door gebrek aan gelijkwaardigheid, en het wordt vertaald in angst tot integratie en angst tot open staan , de leden van de europese gemeenschap voelen zich o.a. bedreigt doordat wanneer Turkije toetreedt tot Europese Gemeenschap, het gelijk een van de grootste land wordt en dus een behoorlijke vinger in de pap krijgt, maar aan de andere kant kun j e ook wel gaan zien, dat Europa met de toetreding van Turkije gelijk sterker gaat worden, dus eigenlijk is het juist een versterking voor Europa, en helemaal omdat Turkije een arabische land is. De problemen van het westen met islamitische landen is bekend, zelfs USA heeft er problemen mee, en om Turkije als partner te hebben binnen de EG, is het alleen maar gunstig bij overleg op topniveau!
Gelijkwaardigheid moet de bassis zijn, verrijking ipv angst.
Europa moet Turkije als partner accepteren en Turkije moet ttoetreden tot Europa, betekent dat beide zichzelf moet blijven en de krachten bundelen en niet de verschillen, dat verzwak je!
De grootmachten zijn in aanatal gelukkig minder geworden, gestructureerde gemeenschappen is tegenwoordig nodig, als eenling redt je tegenwoordig niet, in het bedrijfsleven is het al te zien, het is nu cruciaal om tesamen een goed gemeenschap te crereren en die dan op elkaars kkrachten te bouwen, maar wel op basis van gelijkwaardigheid in elkaars verscheidenheid!
Sam